Stos

13:35

Stos

Poraz pierwszy w tym roku zrobiło się u mnie naprawdę ciepło. Widząc słońce za oknem nie zastanawiałam się wiele, wziełam torbę i poszłam na miasto. Efektem wyprawy jest poniższy stos. Nowości prosto ze sklepu, biblioteki i od kuriera.

Jill Gregory, Karen Tintori "Księga imion"
Umberto Eco "O bibliotece"
Hilary Norman "Uwięzieni"
Richard Kadrey "Ponury Piaskun"
Jo Nesbø "Pentagram"
Haruki Murakami "Wszystkie boże dzieci tańczą"

Czytaj więcej »

Pałac - Chelsea Quinn Yarbro

17:21

Pałac - Chelsea Quinn Yarbro

Pałac jest drugim tomem przygód Hrabiego Saint-Gemain. Tym razem nasz bohater wyrusza do Florencji, która od dawna zachwyca go kulturą i sztuką. Buduje w niej tytułowy pałac, poznaje nowych przyjaciół, załatwia różne interesy, a przede wszystkim wdaje się w romans, który z czasem przysparza mu nie lada kłopotów.

Niestety dla miasta również nadciągają trudne czasy. Śmiertelna choroba księcia Lorenza sprawia, że fanatycy kościoła zaczynają rosnąć w siłę. Hrabia, noszący teraz imię San Germano, po raz kolejny zmuszony jest walczyć o życie swoje i swych przyjaciół.

Książka, podobnie jak jej poprzedniczka, podzielona jest na trzy części, i o ile pierwsza z nich może się dłużyć, o tyle pozostałe wciągają nas w zawrotny wir wydarzeń. Florencję ogarniają dwie wyniszczające ją zarazy: śmiertelna epidemia, wżerającą się w ciała mieszkańców oraz obsesyjna religijność niszcząca ich umysły. Zostają zakazane wszelkie uciechy, a na stosach zaczynają płonąć nie tylko heretyckie dzieła sztuki, ale i ludzie.

Na kartach powieści ponownie odnajdujemy bogaty język literacki, realistyczne opisy XV wiecznych Włoch, a także poznajemy mechanizm, jak za pomocą strachu władać ludzkimi umysłami. Niemalże na własnej skórze doświadczamy ogromnego upadku Florencji, która z miasta namiętności i obsesji staje się ponurym miejscem, w którym już nikt nie może czuć się bezpiecznie.

C. Q. Yarbro bez wątpienia jest mistrzynią opisywania życia i klimatu panującego w minionych epokach. Bogactwo szczegółów i detali dotyczących architektury, ubioru czy też obowiązujących manier jest wprost nieograniczone. Ciągle mam jednak poczucie, że jak na cykl o wampirze niestety trochę za mało w nim wampira. Postać Hrabiego pojawia się na wielu stronach, lecz bardziej przypomina on zwykłego człowieka, który niewiele różni się od nas samych, niż mistyczne i niebezpieczne stworzenie. Jest osobliwie ubrany, roztacza wokół siebie tajemniczy urok, lecz brakuje mu nuty dzikości i podążania za instynktami.

Być może są to tylko moje osobliwe wymagania, spowodowane atakowaniem mnie z każdej strony właśnie takim obrazem wampira, ale sądzę, że gdyby autorka pozwoliła mu na odrobinę szaleństwa i nieobliczalności cykl mógłby znacznie na tym zyskać.

Książkę recenzowałam dla serwisu Kostnica.


Chelsea Quinn Yarbro „Pałac”
Ilość stron: 480
Wyd. Rebis
Poznań 2009
Ocena: 4/6

A teraz trochę prywaty. Jako, że 5 jest moją ulubioną cyfrą postanowiłam nagrodzić małym prezentem mojego 55 obserwatora. Tym samym Deline proszona jest o przysłanie mi na maila swojego adresu pocztowego oraz wybranie jednej z zakładek mojej produkcji.

Niedługo wybije też 555 komentarz więc kolejna osoba ma szansę na małe co nieco.

Czytaj więcej »

Grota Skarbów - Will Adams

12:15

Grota Skarbów - Will Adams

Grota Skarbów jest drugą, wydaną w Polsce, książką Willa Adamsa. Jej główny bohater to Daniel Knox, egiptolog i archeolog zarazem. Jak przystało na kolejną powieść opowiadającą o przygodach naszego bohatera, nie jest on już zupełnie nieznaną postacią, a można nawet powiedzieć, stał się gwiazdą egipskiej archeologii. Odkrycie grobu Aleksandra Wielkiego - które miało miejsce w Szyfrze Aleksandra Wielkiego - pozwoliło mu zdobyć prestiż i szacunek wielu kolegów po fachu.

Akcja powieści nabiera tempa w momencie, kiedy na bazarze w Aleksandrii Daniel przez przypadek odkrywa pokrywę dzbana, która może mieć powiązanie ze zwojami odnalezionymi w Qumaran. Nie jest do końca przekonany o jej prawdziwości, ale nie może o niej zapomnieć i rozpoczyna poszukiwania. Zwraca się z pomocą do swojego przyjaciela Omara Tawfiqua, który jest szefem wydziały Ministerstwa Kultury Egiptu. Gdy odnajduje w bazie danych gromadzonych przez Omara wręcz łudząco podobny obiekt, postanawia sprawdzić wykopaliska, z których może pochodzić wspomniana pokrywa. W tym momencie rozpoczyna się wartka akcja, która trwa nieprzerwanie przez całą książkę.

Jak na dobrą powieść przygodową przystało, odnajdujemy w niej fanatyka religijnego, obsesyjnie wypełniającego misję Pana, przyjaciółkę Daniela – Gaille, która wpada w nie lada tarapaty oraz policjanta ogarniętego korupcją i chęcią wzbogacania się na własną rękę. Jest to tylko parę przykładów, ponieważ wielość postaci oraz wątków nadaje powieści sporej dynamiki.

Konstrukcja książki jest bardzo przyjazna czytelnikowi. Każdy rozdział podzielony jest na podrozdziały, dzięki którym w gładki sposób przemieszczamy się akcją z miejsca na miejsce. Co najważniejsze, rozdziały za każdym razem pozostawiają one po sobie jakąś tajemnicę i emocje, które napędzają naszą ciekawość.

Will Adams napisał powieść, która zapewne spodoba się fanom przygód w stylu Indiany Jones. Świat jest stworzony precyzyjnie, a opisy są bardzo wiarygodne. Nie raz trzeba się zastanowić, co tu właściwie jest prawdą, a co tylko literacką fikcją. Jedynej rzeczy, jakiej brakowało mi w książce to humoru, który zazwyczaj towarzyszy takim przygodą. Były, co prawda momenty uśmiechu wywołane ciętymi ripostami bohaterów, ale to jednak nie to, co mały wątek komediowy, sprytnie wpleciony w całość.

Książka jest przyjemna w czytaniu, a płynność akcji nie nudzi. Nie jest to dzieło w żadnym stopniu przełomowe, ale warto je poznać. Dlatego też, jeśli mamy ochotę odwiedzić Egipt i dowiedzieć się co nieco o heretyckim faraonie Echnatonie, esseńczykach czy też sekcie terapeutów, odkryć parę tajemnic i artefaktów, to zdecydowanie warto zaglądnąć do Groty Skarbów.

Książkę recenzowałam dla serwisu Kostnica.



Will Adams „Grota Skarbów”
Ilość stron: 440
Wyd. Albatros
Warszawa 2010
Ocena: 5/6

Czytaj więcej »

Piękna ZŁAlicja - Rebecca James

12:30

Piękna ZŁAlicja - Rebecca James

Katherine po przeżyciu wielkiej tragedii postanawia zacząć wszystko od początku. Przeprowadza się do ciotki, zmienia szkołę, a nawet nazwisko. Staje się cicha i zamknięta w sobie. W końcu poznaję Alicję. Przebojową dziewczynę z którą powoli zaczyna łączyć ją przyjaźń. Jednak czy aby na pewno? Alicja jest egoistyczną osobą, którą nie zawaha się przed niczym. Co tym razem jest jej celem?

Książka wywołuje w czytelniku burzę emocji. Od ciekawości, smutku po złości i nienawiść. Na jej kartach zmierzamy się z bolesnymi wydarzeniami bohaterów do tego stopnia, że przeżywamy wszystko niemalże osobiście. Jest tu dużo o stracie, poczuciu winy, ale całość przybiera raczej formę sensacyjnego filmu na skutek czego coraz szybciej przewracamy kolejne strony.

Jej kompozycja, łączy ze sobą trzy wymiary czasu: czas, gdy Katie była z siostrą, ten spędzany z Alicją oraz kiedy przebywa ze swoją córką. Są one ze sobą tak skomponowane, że czytelnik bez trudu odnajduje się w tym schemacie i nie ma mowy o jakimś chaosie czy zgubieniu.

Nasza ciekawość jest stale podsycana poprzez wspomniane lawirowanie między czasem wydarzeń, oraz to, że praktycznie do samego końca nie wiemy co właściwie się stało. Rebecca James non stop częstuje nas fragmentami różnych zdarzeń, które dopiero w przedostatniej scenie układają się w logiczna całość.

Musze też przyznać, że już dawno czarny charakter nie wzbudził we mnie takiej niechęci. Alicja jest postacią, która potrafi zapanować nad ludzkimi umysłami i tym co robią. Jej bezduszność i wyrachowanie sprawiały, że momentami miałam ochotę zdzielić ją po twarzy. Z długiej strony ciągle się dziwiłam jak Katherie może być aż tak ślepa i znosić to zachowanie, a nawet tłumaczyć sobie, że to jej wina.

Przyznam się, że czytając o tym jaką sensacją wydawniczą okazała się ta książka nie zaufałam tej opinii i nie nastawiałam się na zbyt wiele. Mile się jednak zaskoczyłam. Nie jest to głęboka literatura, zmieniające ludzkie życia, ale kawałek naprawdę dobrze napisanej powieści.

Nie wiem do jakiego gatunku zaklasyfikować tę książkę. Oddziałuje ona na nas na tak wielu płaszczyznach, że zamykanie jej w jakieś szufladzie wydaje mi się mijać się z celem.

Zresztą przeczytajcie i oceńcie sami. Według mnie naprawdę warto.

Książkę otrzymałam od wydawnictwa

Rebecca James „Piękna ZŁAlicja”

Ilość stron: 344

Wyd. Amber
Warszawa 2011
Ocena: 5/6

Czytaj więcej »

Oczy Smoka - Stephen King

13:11

Oczy Smoka - Stephen King

Życie w królestwie Delain biegło spokojnie własnym, niezmąconym trybem. Król Roland, choć daleki od wzoru władcy idealnego, starał się rządzić krajem najlepiej jak potrafił. Był oddany żonie Sashy oraz dwójce synów Peter’owi i Thomas’owii. Niestety układ ten nie podobał się królewskiemu czarnoksiężnikowi Flagg’owi. Knując i spiskując przez lata doprowadza on do wielu tragedii, aż w końcu ginie i sam król. O zbrodnię zostaje posądzony najstarszy syn władcy Peter. Od tej pory wszystko ulega zmianie, a życie w królestwie przemienia się w koszmar.

Tym, co od razu przykuwa uwagę czytelnika jest nietypowa forma literacka. „Oczy smoka” zostały stworzone na kształt opowiadania, które w niecodzienny sposób przenosi nas do dalekiej i nieznanej krainy. Już pierwsze zdanie, rozpoczynające się od zwrotu: Dawno, dawno temu, wywołuje skojarzenia z baśnią i historiami, jakich wysłuchiwało się w dzieciństwie. Wszystko to sprawia, że bezwiednie zapadamy się w fotel dając się ponieść literackiej fantazji.

Trzeba jednak zaznaczyć, że choć odnajdujemy tutaj charakterystyczne cechy stylu Stephena Kinga: postacie rozbudowane od strony psychologicznej czy bogato zobrazowany świat przedstawiony, jest to książka bardzo odbiegająca od jego klasycznej twórczości i nie można jej oceniać przez pryzmat jego pozostałych dokonań.

Nie jest to powieść grozy ani typowe fantasy. Trzon historii stanowi w zasadzie walka dobra ze złem oraz wszechwiedzący narrator, a tym, co najbardziej przypadło mi do gustu jest jego luźna forma wypowiedzi. Opowiada on historię nie stroniąc od osobistych uwag, rozmyślań czy wybiegów czasowych przez co książka zyskuje na swobodzie wyrazu i staje idealnym przykładem tego, jak proza może ożywać w naszych rękach.

I choć jestem świadoma, że od Stephena King’a można wymagać znacznie więcej, to koło tej książki nie można przejść obojętnie. Jest ona jego osobliwym dziełem, ale to wcale nie oznacza, że najgorszym.

Książkę recenzowałam dla serwisu Kostnica.


Stephen King „Oczy smoka”
Ilość stron: 400
Wyd. Albatros
Poznań 2010

Ocena: 4/6

Czytaj więcej »