Podróżnik WC - Wojciech Cejrowski

21:26

Podróżnik WC - Wojciech Cejrowski

Jednych irytuje, drugich zachwyca. Z pewnością nie można przejść koło niego obojętnie. Wojciech Cejrowski: globtroter, dziennikarz, fotograf, postać bez wątpienia zauważalna.  

Podróżnik WC, to drugie poprawione wydanie książki, która ukazała się 1997 roku. Jest to pierwsza podróżnicza 'opowieść' napisana przez Cejrowskiego. Bardziej surowa, krytyczna, mniej dowcipna, ale mimo to wciąż intrygująca.

Poznajemy w niej podróżnicze początki autora, czyli jego pierwszą samochodową wycieczkę po USA. Przekonujemy się, że jedyne czego potrzebujemy w podróży to pomysłowość i uśmiech - pieniądze nie są ważne, jeżeli tylko mamy się chęci, na bilet i pożywienie zawsze jesteśmy w stanie zapracować. Dowiadujemy się stąd również jak należy spakować swój plecak oraz w jaki sposób wtopić się w tłum miejscowych. Nie brak tu też charakterystycznych uszczypliwości pana Wojciecha na temat świadków jehowy, protestantów, Aleksandra Kwaśniewskiego czy ludności niemieckiej.

Znający Gringo wśród dzikich plemion bądź Rio Anakondę dość łatwo będą mogli wyczuć, że przedstawiona pozycja jest pisarskimi początkami Cejrowskiego. Sam autor we fragmentach dopisanych na potrzeby nowego wydania, przyznaje, że nie jest z niej dumny, a chwilami czuje się wręcz zażenowany. Ja styl samej książki odebrałam raczej dość pozytywnie, czego niestety nie mogę już powiedzieć o subiektywnych opiniach autora na temat poszczególnych nacji.

Jeśli chodzi o wydanie Podróżnika WC, to podobnie jak jego dwie poprzedniczki posiada on piękna szatę graficzna i twardą oprawę. Dodatkowo w jego wnętrzu odnajdujemy liczne fotografie z podróży pana Wojciecha, których pewnie w pierwszym wydaniu nie było taki wiele - o ile były w ogóle. Dla mnie książka podróżnicza bez fotografii, to jak świętą bez prezentów - niby można się obyć bez, a jednak większość radości gdzieś umyka. Dlatego pod tym względem, czuję się tutaj akurat w pełni usatysfakcjonowana.

Mówiąc ogólnie dla fanów Cejrowskiego, którzy nie mieli możliwości przeczytać pierwszego wydania, jest to zdecydowanie pozycja obowiązkowa. Ale dla tym, którzy go jeszcze nie poznali radziłabym rozpocząć przygodę od Gringo. Jest on napisana ze większym poczuciem humoru i zdecydowanie sprawniejszym językiem literackim, a przede wszystkim nie wzbudza takich kontrowersji. 

Wojciech Cejrowski „Podróżnik WC”

Ilość stron: 256

Wyd. Bernardinum

Pelplin 2010

Ocena: 4/6

Czytaj więcej »

Posłaniec - Markus Zusak

20:39

Posłaniec - Markus Zusak

Ed Kennedy jest przeciętnym dziewiętnastolatkiem. Zarabia na życie jeżdżąc taksówką, a każdą wolną chwilę spędza ze swoimi przyjaciółmi i z psem Odźwiernym. Całe jego życie wywraca się do góry nogami w momencie, gdy staje się uczestnikiem napadu na bank. Wiedziony nieznaną siłą nie tylko wybiega za złodziejem z budynku, ale również go obezwładnia.

Od teraz Ed staje się lokalnym bohaterem, a ktoś postanawia to sprytnie wykorzystać. Chłopak zaczyna otrzymywać tajemnicze adresy zapisane na zwykłych kartach do gry. Wędrując od domu do domu i realizując nieznany plan, zmienia życie innych nieświadom tego, że jego również nie będzie już takie samo.

Jak wcześniej Złodziejka książek tak i teraz Posłaniec oczarował mnie prostotą stylu i siłą przesłania. Udowodnił, że nie potrzeba wymyślnych form ani niestworzonych elaboratów, żeby przekazać światu kilka mądrych słów. Powieść pokazuje, że wystarczy odrobina chęci i mały gest by przywrócić komuś radość życia.

Książka mimo moralizatorskiej puenty nie próbuje na siłę zmieniać czytelnika. Jest wręcz przeciwnie. Historię Eda przedstawia w sposób lekki i żartobliwy dostarczając w ten sposób czytającemu przede wszystkim miłej rozrywki. Cała reszta wychodzi niejako przy okazji i tak naprawdę rozgrywa się w umyśle czytającego.

Ed jest tu przedstawiony jako życiowy nieudacznik, któremu zawsze wszystko się nie udaje. Nie potrafi dogadać się z matką, nie potrafi znaleźć sobie porządnej roboty ani nawet powiedzieć dziewczynie co do niej czuje. Jako osoba nieporadna i nieśmiała nie ma też odwagi odmówić wykonania dziwnego zadania z kartami. Mimo, że odszyfrowanie przesłania początkowo sprawia mu trudności, w końcu metodą prób i błędów osiąga sukces. Za pomocą drobnych gestów zaczyna tworzyć coś znacznie większego.

Książka sprawia, że mamy ochotę zatrzymać się na moment i spróbować dostrzec w tym co nas otacza drugie dno. Uważnie przyjrzeć się ludziom dookoła i samemu postarać się złamać kod, bo... 

„Czasem ludzie są piękni.

Nie z wyglądu.

Nie w tym, co mówią.

W tym, kim są”.*

Markus Zusak „Posłaniec”

Ilość stron: 352

Wyd. Nasza Księgarnia

Warszawa 2009

Ocena: 5/6

* str. 216

Czytaj więcej »

Show your library czyli moja biblioteczka

20:50

Show your library czyli moja biblioteczka

Zaproszona do zabawy przez Viconie mam zaszczyt zaprezentować wam moje zbiory :) 

Na początek widok ogólny zagracony:

A teraz zbliżenie na poszczególne półki:





Na zakończenie mały hande made, Stworzone metodą garażową. Ciągle wiszą i jeszcze nie odpadły:  

Ja z kolei proszę o demonstrację swoich zbiorów poniższe blogerki:

Sylissima

Ola123

Deline

Czytaj więcej »

Biblioteka Umarłych - Glenn Cooper

07:09

Biblioteka Umarłych - Glenn Cooper

Biblioteka Umarłych to debiutancka powieść Glenna Cooper’a, łączącą w sobie wątki kryminalne, przygodowe oraz historię. Mimo ostrzeżenia zamieszczonego na pierwszej stronie, że książka ta jest tylko fikcją literacką, w treści odnajdujemy wiele odniesień do rzeczywisty wydarzeń.

W Powieści można wyróżnić trzy główne wątki. Historię, która ma miejsce od 777 roku, opisującą tajemnicze opactwo benedyktynów o nazwie Vectis, którzy wierni Bogu skrywają sekrety mające wpływ na przyszłość świata. Są oni świadkami niesamowitej historii wypełniającej przepowiednie o narodzinach siódmego syna siódmego syna, który okazuje się mieć bardzo nieprzeciętne zdolności.

Drugi wątek rozpoczyna się tuż po II Wojnie Światowej, w 1947 roku. Archeolodzy odkrywają interesujące znalezisko na Wyspie Wight w Wielkiej Brytanii. Nie są w stanie sami ogarnąć ogromu tego znaleziska i postanawiają się zwrócić o pomoc do prezydenta Stanów Zjednoczonych – Harrego Truman’a. W efekcie zostaje stworzona Strefa 51, która ma chronić tę tajemnicę.

Trzeci i zarazem ostatni z wątków głównych, toczy się wokół osoby Willa Piper'a. Agenta FBI przykutego do biurka i znudzonego swoją pracą do tego stopnia, że odlicza już tylko dni do przejścia na emeryturę. Niestety los chciał, że zostaje on przydzielony do „ostatniej przed emeryturą” sprawy z powodu niedyspozycji jednego z agentów. Sprawa „Dnia Sądu”, bo tak zostaje ona nazwana przez media, dotyczy tajemniczych zabójstw. Ofiary dzień przed swoją śmiercią otrzymują kartki pocztowe z datą oraz rysunkiem trumny. Zadaniem Willa staje się wyjaśnienie tych nietypowych zdarzeń, a jako partnerka dołącza do niego młoda i charyzmatyczna agentka Nancy Lipinsky. Jak potoczą się ich losy oraz jaki ma to związek benedyktyńskimi mnichami i Strefa 51? Dowiecie się czytając lekturę Biblioteki Umarłych.

Powieść napisana jest dość przystępnie, a akcja toczy się płynnym rytmem, jednak uważny czytelnik już w połowie będzie w stanie rozwikłać, co tu właściwie chodzi. Jest to niewątpliwy minus, ponieważ książka traci z tego powodu z napiętej atmosfery. Choć trzeba przyznać, że autor stosunkowo umiejętnie z tego wybrnął i Biblioteka mimo wszystko ciekawi do samego końca. Glenn Cooper używa w swej książce dość mocnego języka, dlatego też osoby wyjątkowo wrażliwe na tą kwestię mogą czuć pewien dyskomfort. Nie mniej, w moim odczuciu wulgaryzmy zostały tu na tyle trafnie wplątane, że nie powinno to razić.

Jeśli chodzi o polskie wydanie, to uważam, że okładka graficznie jest wyjątkowo dobrze skomponowana i już na pierwszy rzut oka przykuwa wagę czytelnika. Niestety podczas lektury natknęłam się na sporo błędów literowych. Jest ich co najmniej kilkanaście, więc tym razem korektorzy nie stanęli na wysokości zadania.

Podsumowując, powieść czyta się przyjemnie, nie jest ona ani przełomowa, ani zapierająca dech w piersiach, ale zdecydowanie należy do tych, które warto poznać. Biorąc pod uwagę, że autor napisał jej ciąg dalszy, jeżeli tylko doczeka się on wydania w naszym kraju, moja rozbudzona ciekawość z pewnością sprawi, że po nią sięgnę. Dlatego też, jeśli lubicie mieszankę thrillera z książka przygodową i małą dawką historii, jest to książką stworzona dla was.

Książkę recenzowałam dla serwisu Kostnica.

Glenn Cooper „Biblioteka Umarłych”

Ilość stron: 464

Wyd. Albatros

Poznań 2011

Ocena: 4/6

Czytaj więcej »

Blondynka w Tanzanii - Beata Pawlikowska

21:52

Blondynka w Tanzanii - Beata Pawlikowska

Nikt nie potrafi tak opowiadać o podróżach jak Beata Pawlikowska, pisarka, dziennikarka i tłumaczka. Na swoim koncie ma już ponad 12 wydanych książek i niezliczoną ilość audycji radiowych.

Dzienniki z podróży, to nowa seria wydawnicza autorstwa pani Beaty. W tych dość niepozornie wyglądających książeczkach, kryją się wspomnienia z wypraw, do tak malowniczych zakątków świata, jak Tybet, Zanzibar czy Wyspa Wielkanocna (o tej pisałam już na blogu).

Blondynka w Tanzanii opisuje wyprawę do krateru Ngorongro, gdzie na terenie o średnicy dwudziestu kilometrów mieści się rezerwat z nietkniętą, przez myśliwego, przyrodą. Spotkać tam można większość afrykańskich zwierząt, a autorka przy okazji ich krótkiej charakterystyki, przekazuje nam sporo ciekawostek. Między innymi dowiadujemy się jak brzmią szczęśliwe antylopy, w jaki sposób słoń chłodzi się w czasie upału oraz, że hipopotamy nie są wcale tak nieporadne jak się powszechnie uważa. 

Jeżeli ktoś czytał Blondynkę na safari, to kilka tutejszych historii wyda mu się niewątpliwie znajomych, lecz nie brak i zupełnie nowych wątków, więc z pewnością nikt nie poczuje się znudzony. Opis lotu balonem nad Serengeti, dziesiątki barwnych zdjęć i mini słownik z przydatnymi wyrażeniami w języku suahili, to tylko nieliczne z jej zalet.

Nie brak tu zabawnych perypetii autorki z miejscowymi przewodnikami, a nawet i kelnerami, których zaradność wielokrotnie wprawiała ją w zdumienie. Ale jak powiedział jeden z miejscowych: „tu jest Afryka, tu wszystko jest możliwe”. *

Dajmy się porwać jej magii.

Beata Pawlikoska „Blondynka w Tanzanii”

Ilość stron: 96
Wyd. G+J
Warszawa 2010
Ocena: 4/6
* s. 78

Czytaj więcej »