Pani Churchill - Marie Benedict

16:27

Pani Churchill - Marie Benedict

Urodziła się w czasach, w których mężczyźni głosili, że kobietom nie należy przyznawać praw wyborczych ani pozwalać na uczestnictwo w polityce, z powodu rzekomych niedomagań psychicznych i fizycznych. Clementine Hozier to jednak nie przeszkadzało, zrobiła dokładnie na odwrót - angażowała się w działania polityczne, towarzysząc i doradzając Winstonowi na temat kolejnych działań.

Niestety przez takie podejście, całe jej istnienie skupiało się na mężu i jego potrzebach, sprawiając, że potrzeby dzieci schodziły na drugi plan. Nikt nie twierdzi, że Clementine była złą matką, ale do ideału brakowało jej niestety wiele. Wszystko przez to, że Winston był bardzo wymagającym człowiekiem - stale wybuchał gniewem, miał swoje zwyczaje i przyzwyczajenia na które nikt nie mógł wpłynąć, choć nieraz przeczyły logice.

Pani Churchill to opowieść o jej życiu zarówno zawodowym, jak i rodzinnym oraz trudnych relacjach z mężem. O tym jak strzegła jego otoczenia, wspólnych ideałów i swojego małżeństwa. Rzecz o osobie błyskotliwej i odważnej. Uparcie dążącej do celu, która swą postawą zaczęła zmieniać społeczne wyobrażenie kobiety.

Lubię to jak Marie Benedict tworzy swoje historie, jak suche fakty ubiera w przejmującą opowieść. Polecam każdą, z wydanych do tej pory książek.

Marie Benedict "Pani Churchill"
Ilość stron: 352
Wyd. Znak Horyzont
Ocena: 5/6

Czytaj więcej »

Bez pożegnania - Agnieszka Lingas-Łoniewska

07:13

Bez pożegnania - Agnieszka Lingas-Łoniewska

Bez pożegnania to kontynuacja losów Pauliny i Piotra, bohaterów powieści Bez przebaczenia. Tym razem autorka, która nie ucieka od tematów trudnych oraz bolesnych, dotyka kwestii związanych z zespołem stresu pourazowego. Nie od dziś wiadomo, że żołnierz wracający z wojny przywozi ze sobą nie tylko bagaż przedmiotów, ale przede wszystkim emocji i doświadczeń związanych z polem bitwy. Wszystko to oddziałuje na niego i na najbliższą mu rodzinę, i właśnie na tym koncertuje się akcja powieści.

Tak jak ostatnio, również i teraz książka przeczytała się właściwie sama. Słowa uznania ślę do autorki za umiejętność prezentowania trudnych tematów, przy jednoczesnym zachowaniu lekkości pióra oraz nośności samej historii. 

Tym samym, jeśli szukacie czegoś dobrego, co pozwoli oderwać myśli od codzienności, a jednocześnie przybliży wam warunki pracy wojskowego, to polecam. Wciąż jest to powieść z elementami romansu, ale wnosząca na ten gatunek na znacznie wyższy poziom.

Agnieszka Lingas-Łoniewska "Bez pożegnania"

Ilość stron: 320

Wyd. Burda Książki

Ocena: 4/6

Czytaj więcej »

Bez przebaczenia - Agnieszka Lingas-Łoniewska

16:55

Bez przebaczenia - Agnieszka Lingas-Łoniewska

"I wtedy właśnie zdała sobie sprawę, że uczucie, którym go zaczęła darzyć, to coś więcej niż fascynacja czy pożądanie. To coś o wiele więcej, coś, co powoli ją przerażało, bo spodziewała się, wiedziała, że jedyne, co jej los przyniesie, to cierpienie i smutek".

Paulina to czarnowłosa dziewczyna ze smutnym oczami. Mieszka z ojcem, jego żoną oraz dziećmi, choć nie widziała go od ponad 15 lat. Jest to dla niej zarówno obcy totalnie człowiek, jak i osoba, której lepiej w żaden sposób nie prowokować. Paulina dopiero co straciła rodzinę w wypadku samochodowym, a znów musi radzić sobie z przeciwnościami losu. Życie pod tyranią wojskowego to jedno, poradzenie sobie w nowym środowisku, gdzie wszystko, co do tej pory wierzyłaś jest negowane, to już zupełnie inna kwestia. 

Starając się odnaleźć w nowej rzeczywistości, Paulina poznaje Piotra, zdawać by się mogło, jedyną przychylną jej osobę w militarnym środowisku, tylko, że w takich sprawach zawsze tkwi ukryty haczyk - ktoś inny czeka tylko na okazję, aby to wszystko zniszczyć. 

Nie będę ukrywać, że ta książka to klasyczne czytadło, ale po ostatnich wymagających rzeczach, trafiłam z nią idealnie. Prosta, ale szybka fabuła, która lubi dostarczać wrażeń oraz bohaterka, którą polubiłam od pierwszej strony. Nie zapominam też o najważniejszym, czyli tym, co w książkach Lingas-Łoniewskiej lubię najbardziej -  nawiązania do piosnek przed każdym rozdziałem! Z Agnieszką słuchamy tych samych gatunków, więc czy mam przy sobie odtwarzacz czy nie, melodie bezustannie grają mojej w głowie. 

Bez przebaczenia to romans obyczajowy. Historia ludzi, którzy nie potrafili się komunikować oraz okazywać skrywanych w sobie uczuć. Których zżerały demony z przeszłości oraz własna pycha, a potem również i poczucie winy.  

Książka wciąga i ciekawi - miła odmiana po ostatnich "ambitnych" rozczarowaniach. 

Agnieszka Lingas-Łoniewska "Bez przebaczenia"
Ilość stron: 420
Wyd. Burda Książki
Ocena: 4/6

Czytaj więcej »

Wierzyliśmy jak nikt - Rebecca Makkai

14:30

Wierzyliśmy jak nikt - Rebecca Makkai

Miało być wielkie "wow", miały być emocje oraz wypieki na twarzy...

Wierzyliśmy jak nikt to w głównej mierze opowieść o Chicago lat 80-tych, tycząca się przyjaźni i miłości w obliczu szalejącej epidemii AIDS. Yale pracuje w galerii sztuki - jego działania zawodowe zmierzają w kierunku pozyskania pokaźnej kolekcji szkiców o wielkiej, choć jeszcze nie potwierdzonej wartości. Niestety sukcesy na polu zawodowym, nijak mają się do jego życia prywatnego. Wśród znajomych co rusz słuchać, że ktoś nowy został zakażony, że ma kolejne objawy, albo że właśnie zmarł. Ciągłe poczucie straty i zagrożenia sprawia, że Yale zaczyna wątpić w sens wszystkiego, co się dzieje, a przede wszystkim w ludzi, którzy go otaczają.

Nie wiem czy oglądaliście serial POSE (pierwszy sezon jest absolutnie genialny, w drugim już trochę zaszaleli, ale i tak warto!), ale Wierzyliśmy... ma podobny schemat - życie na salonach (tam w klubie, na scenie), kontra wszystko to, co się dzieje w prawdziwym życiu. Sęk w tym, że w powieści nie ma bohatera, który uciągnął by całą akcję. Yale jest totalnie bezbarwny, nudny, bezosobowy, gdzie w serialu Blanca to istny majstersztyk. W ogóle wszystko, co się w książce dzieje odebrałam jako powierzchowne i niedopracowane. Kwestie relacji między bohaterami wrzucone zostały jakby w celu wypełnienia pustej przestrzeni, a nie oparcia na niej fabuły.

Czytałam bardziej ze złości, że mnie nie wciągnęło niż z ciekawości co będzie dalej. O przejęciu się losami bohaterów nawet nie mówiąc. Zawiodłam się i tyle. Mnóstwo szumu wokół tej książki, poleceń z każdej strony i co? Wielkie NIC.

Specjalnie w treści nie odnosiłam się do serii Jonasa Gardella - tu absolutnie nie ma czego, ze sobą porównywać. 

Rebecca Makkai "WIerzyliśmy jak nikt"

Ilość stron: 622

Wyd. Poznańskie

Ocena: 2/6

Czytaj więcej »

Orwell - Pierre Christin, Sebastien Verdier

08:50

Orwell - Pierre Christin, Sebastien Verdier

Ilustrowana historia życia autora Folwarku zwierzęcego. Jego początki oraz przeświadczenie tkwiąc w nim od dzieciństwa, że gdy dorośnie powinien zostać pisarzem. Mimo, że wiele lat później Eric Blair (tak brzmi prawdziwe nazwisko Orwella) będzie wspominał swoje dzieciństwo jako smutne i samotnicze, to w rzeczywistości już wtedy kształtował się jego światopogląd. Mieszkając w internacie, pracując potem jako pomywacz, a nawet służąc w wojsku, obserwował, jak ludzie traktowani są przez pryzmat swego pochodzenia. 

Tak po wielu latach tułaczki, nadszedł moment w którym Blair postanowił ziścić marzenie z dzieciństwa i zaczął pisać... Odmowy sypały się jak z rękawa, ale mimo to się nie poddawał. Wracając po latach z Hiszpanii zatrudnił się u Frederica Warburga, tworząc kolejne eseje, recenzje i kroniki, a także pracując nad pierwszą książką. Eric, noszący już wówczas pseudonim George Orwell stajł się znany jako twórca "reportaży wcielonych" tzn. pisanych pod mniej lub bardziej fałszywą tożsamością, a finalnie zapisał się w naszej pamięci, jako największy futurysta.

Biografie to specyficzny rodzaj literatury. Ciężko jest zachować wierność życiorysowi, a zarazem w atrakcyjny sposób przedstawić kluczowe wydarzania. Komiks jest w tym przypadku ciekawym rozwiązaniem, choć należy mieć świadomość, że bardzo ogranicza możliwości przekazywania informacji. 

Urzekło mnie, że w publikację wplecione zostały prawdzie zdjęcia Orwella, choć stanowczo jest ich za mało. Szkoda, że autorzy na końcu nie postarali się o jakiś zbiór fotografii, podsumowanie jego historii - sportretowanie żony oraz dziecka. Mimo to, książka jest dobrym wstępem do zapoznania się z twórczością Orwella, a przed wszystkim ukazuje tło wydarzeń, które miały bezpośredni wpływ na fabułę jego historii.  

Pierre Christin, Sebastien Verdier "Orwell"
Ilość stron: 140
Wyd. Marginesy
Ocena: 4/6

Czytaj więcej »