.JPG)
Nowe szwedzkie słowa 2025 - nyord
10 miesięcy temu
19:44
Krzyk pod wodą - Jeanette Øbro Gerlow, Ole Tornbjerg
Krzyk pod wodą jest książką idealną na pochmurne wieczory. Kubek herbaty (lub czegoś mocniejszego), ciepły koc i możemy się dać porwać mroźnej Kopenhaskiej zimie.
Katrine Wraa to świeżo zatrudniona psycholog w duńskim wydziale zabójstw. Jej specjalnością jest profilowanie zabójcy, z czego zatwardziała część wydziału, lubi sobie stroić żarty. Kat się jednak nie poddaje i na każdym kroku dowodzi swoich umiejętności. Okazja ku temu pojawia już pierwszego dnia służby, kiedy to na terenie miasta dochodzi do brutalnego morderstwa.
Cieszący się nienaganną opinią lekarz położnik, zostaje ugodzony nożem w swoim ogrodzie. Żona ofiary twierdzi, że całe zdarzenie przespała. Sąsiedzi zeznają, że nic nie słyszeli, ale Katrine od samego początku coś tu nie gra. Wnikając stopniowo w rodzinne życie lekarza, odkrywa, że było mu bardzo daleko do opinii, jaką sobie wypracował, a lista podejrzanych z każdą chwilą staje się coraz dłuższa.
Krzyk pod wodą nie na darmo został okrzyknięty „najlepszym duńskim kryminałem”. Duet Gerlow – Tornbjerg znakomicie dowodzi, że co dwie głowy to nie jedna. Pod zwracającą uwagę okładką kryje się historia, która od pierwszych stron nie da nam spokojnie zasnąć. Gwarantem udanej zabawy jest nie tylko wątek zbrodni, ale przede wszystkim prywatne życie bohaterów. I właśnie to lubię najbardziej. Równowagę między tymi światami, która w pewnym momencie zostaje zachwiana nagłym zwrotem akcji.
Niektórzy mogą zawołać „ale to już było”, bo wszelkiej maści policjantów i psychologów mamy w literaturze co niemiara, ale co z tego, skoro w dalszym ciągu można z nich wycisnąć coś nowego. Mnie się podobało i niecierpliwie czekam na więcej.
Jeanette Øbro Gerlow, Ole Tornbjerg "Krzyk pod wodą"
Ilość stron: 406
Wyd. Insignis
Ocena: 5/6
Katrine Wraa to świeżo zatrudniona psycholog w duńskim wydziale zabójstw. Jej specjalnością jest profilowanie zabójcy, z czego zatwardziała część wydziału, lubi sobie stroić żarty. Kat się jednak nie poddaje i na każdym kroku dowodzi swoich umiejętności. Okazja ku temu pojawia już pierwszego dnia służby, kiedy to na terenie miasta dochodzi do brutalnego morderstwa.
Cieszący się nienaganną opinią lekarz położnik, zostaje ugodzony nożem w swoim ogrodzie. Żona ofiary twierdzi, że całe zdarzenie przespała. Sąsiedzi zeznają, że nic nie słyszeli, ale Katrine od samego początku coś tu nie gra. Wnikając stopniowo w rodzinne życie lekarza, odkrywa, że było mu bardzo daleko do opinii, jaką sobie wypracował, a lista podejrzanych z każdą chwilą staje się coraz dłuższa.
Krzyk pod wodą nie na darmo został okrzyknięty „najlepszym duńskim kryminałem”. Duet Gerlow – Tornbjerg znakomicie dowodzi, że co dwie głowy to nie jedna. Pod zwracającą uwagę okładką kryje się historia, która od pierwszych stron nie da nam spokojnie zasnąć. Gwarantem udanej zabawy jest nie tylko wątek zbrodni, ale przede wszystkim prywatne życie bohaterów. I właśnie to lubię najbardziej. Równowagę między tymi światami, która w pewnym momencie zostaje zachwiana nagłym zwrotem akcji.
Niektórzy mogą zawołać „ale to już było”, bo wszelkiej maści policjantów i psychologów mamy w literaturze co niemiara, ale co z tego, skoro w dalszym ciągu można z nich wycisnąć coś nowego. Mnie się podobało i niecierpliwie czekam na więcej.
Jeanette Øbro Gerlow, Ole Tornbjerg "Krzyk pod wodą"
Ilość stron: 406
Wyd. Insignis
Ocena: 5/6
19:33
Serce w chmurach - Jennifer E. Smith
Jak wiele tego co nas spotyka, zależy od przypadku? Od wlekącej się taksówki, nieco za długiej rozmowy z matką czy zwykłego roztargnienia?
Główną bohaterką książki jest Hadley. Siedemnastolatka, którą poznajemy w momencie, gdy ucieka jej samolot. Nieszczęsne cztery minuty sprawiły, że spóźni się na ślub ojca i znowu będzie musiała się przed nim tłumaczyć. Następny lot przewidziano dopiero za kilka godzin, a na domiar złego na lotnisku przyczepił się do niej jakiś obcy koleś. Okazuje się, że chłopak ma na imię Oliver i łączy go z Hadley znacznie więcej, niż dziewczyna mogłaby przypuszczać. Żeby to zrozumieć bohaterom wystarczy zaledwie jedna doba i ciasna kabina w samolocie.
Akcja powieści rozgrywa się w przeciągu dwudziestu czterech godzin. Z jednej strony może się to wydawać niewielka ilość czasu, ale Jennifer Smith świetnie nim operuje. Bieżące wydarzenia przeplata wspomnieniami, które w płynny sposób, łączą ze sobą różne wątki historii. Szkoda tylko, że w przypadku Serca w chmurach nie można mówić o napięciu i niecierpliwym oczekiwaniu na to, co będzie dalej. Finał jesteśmy w stanie przewidzieć już na pierwszej stronie, a jedyną rzeczą, która ratuje czytelnika przed nudą, są próby nakreślenia relacji w rodzinie Hadley – tego co czuje dziecko, kiedy jego rodzice na nowo układają sobie życie.
W ogólnym rozrachunku tragedii nie ma, ale entuzjazmu jakoś u mnie brak. Książka z kategorii „brain-off”. Przeczytać, zabić nudę i zapomnieć.
Jennifer E. Smith „Serce w chmurach”
Ilość stron: 224
Wyd. Bukowy Las
Ocena: 3,5/6
12:05
Stos
od serwisu Sztukateria:
Jennifer E. Smith "Serce w chmurach"
Eryk Ostrowski "The boy the gods come to love"
Marcel A. Marcel "Oro"
Karen Gillece "Dryft"
Joanna Roś "Zbieracze planet" - od autorki
Carsten Stroud "Miasteczko Niceville" - od wydawnictwa Prószyński i S-ka
zakup własny (jak zwykle niepohamowany):
Alexsander McCall Smith "44 Scotland Street"
Ewa Kopsik "Uciec przed cieniem"
Cecelia Ahern "Podarunek"
Mark Watson "Jedenaście"
Małgorzata Warda "Nikt nie widział, nikt nie słyszał..."
Chevy Stevens "Jak kamień w wodę"
Anja Snellman "Dziewczynki ze świata maskotek"
Sara Stridsberg "Fakultet marzeń"
Jaclyn Moriarty "Mam łóżko z racuchów"
Nina Puri "Jak rozumieć kota?" - prezent
~ Za wszystkie książki serdecznie dziękuję ~
~ Za wszystkie książki serdecznie dziękuję ~
20:09
Jak urodzić i nie zwariować? reż. Kirk Jones
Z czym kojarzą się wam przyszli rodzice? Z burzą hormonów, szałem zakupów? Jak w takich okolicznościach urodzić i nie zwariować?
Odpowiedzi możecie szukać w filmie stworzonym na podstawie bestsellerowego poradnika dla kobiet w ciąży – W oczekiwaniu na dziecko. Ten niecodzienny projekt jest dziełem Kirka Jones’a, i chociaż samej książki nigdy nie czytałam, to film oglądało mi się naprawdę dobrze.
Poznajemy perypetie pięciu par, które pełne radosnej nadziei spodziewają się potomka. Dla jednych jest to decyzja planowana latami, dla drugich przypadkowe zrządzenie losu. Niezależnie jednak od okoliczności, wszystkich spotykają identyczne blaski i cienie błogosławionego stanu.
Cameron Diaz, Chace Crawford, Jennifer Lopez… aktorska obsada robi wrażenie, ale ambitnego kina nie ma się co spodziewać. Podejście do tematu jest bardzo stereotypowe – kobiety rodzą, mężczyźni o nie dbają. Wszyscy się kłócą, jednak koniec końców wychodzi im to na dobre. Mimo to nie zawiodłam się na tej produkcji. Jest to lekka komediowa rozrywka na przyzwoitym poziomie, której bez trudu dałam się porwać.
Gry aktorskiej nie będę oceniać, ponieważ od dawna jestem stronnicza wobec Cameron, ale w gruncie rzeczy nie mam do czego przyczepić. Dlatego jeżeli tylko ciekawi was, jak wygląda poradnik przeniesiony na duży ekran, to serdecznie polecam.
„Jak urodzić i nie zwariować?”
reż. Kirk Jones
Rok produkcji: 2012
Czas trwania: 1 godz. 50 min.
