wtorek, 7 lipca 2015

Przerwana lekcja muzyki - Susanna Kaysen

Zadziwiające, jak przez tyle lat człowiek może żyć w nieświadomości, że jeden z jego ulubionych filmów oparty został na książce… 

Końcówka lat 70-tych. Susanna po nieudanej próbie samobójczej umieszczona zostaje w szpitalu dla psychicznie chorych. Jej zachowanie wiele ma wspólnego z trwającym właśnie okresem dojrzewania, jest niestabilna emocjonalnie i nie ma pojęcia co chce w życiu robić. Za buntem nastolatki czai się jednak poważna choroba, a mieszkając przez ponad rok w szpitalu McLean, wiele jej będzie dane zobaczyć.

Opracowując Przerwaną lekcję muzyki autorka zaczyna wreszcie rozumieć swoją chorobę. Oswaja ją i traktuje jak jeden z epizodów swojego życia, a nie ciążącą jej u nogi kulę. Takie podejście na pewno sprzyja podtrzymaniu zdrowia, jednak dla mnie w tej relacji brakuje Susanny. Jej książka jest zanadto rzeczowa i wyprana z emocji. Przypomina to sprawozdanie, a nie wspomnienia odizolowywanej od świata dziewczyny. Gdzie jest rozpacz, zagubienie, gdzie obecny na pewno w tym czasie strach?

Warunki przebywania na oddziale, kontrola co piętnaście minut oraz nieumiejętność skojarzenia poprawy zdrowia z obecnością studentek, są dla mnie zagadką. Zdaję sobie sprawę, że to "zwyczaje"  personelu sprzed czterdziestu lat, tylko, że zarówno teraz jak i wtedy ludzie mieli oczy - dlaczego nie potrafili wyciągnąć należytych wniosków i skąd pomysł by co pół roku zmieniać terapeutę? 

Mimo początkowej łapczywości, książkę skończyłam dopiero za trzecim razem. Za mało jest w niej ludzi i za dużo dokumentów. To co miało wzruszać zaczyna nudzić, a film z Winoną i Jolie bije ją na głowę. 


Susanna Kaysen "Przerwana lekcja muzyki"
Ilość stron: 224
Wyd. Replika
Ocena: 3/6

25 komentarzy:

  1. Miałam w planach tę książkę od dawna, z tego też powodu nie widziałam jeszcze filmu. Ale skoro piszesz, że słaba to chyba od razu obejrzę film :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. w porównaniu z filmem bardzo, bardzo słabo.

      Usuń
  2. Film jest świetny, szkoda że książka mu nie dorównuje.

    OdpowiedzUsuń
  3. Wstrzymywałam się od obejrzenia filmu, bo właśnie niedawno dowiedziałam się, że powstał on na podstawie ksiażki i chciałam najpierw poznać pierwozór. Trochę szkoda, ze ksiazka wypadła tak źle. Potraktuje ją jako uzupełnienie do obejrzanego przeze mnie filmu.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. tym razem książka ekranizacji nie dorównała, ale na ogół tak jest - gdy film zachwyca, książka okazuje się być słaba i na odwrót. widać bardziej złożoną i dopracowaną historię trudniej przenosi się na ekran, a z tych toporniejszych wyciąga się głębię.

      Usuń
  4. Nie wiedziałam, że istnieje książka. Film widziałam i to parę dobrych lat temu, ale jakoś mnie nie zachwycił. Ale na pewno do niego wrócę, bo już kompletnie go nie pamiętam :)

    OdpowiedzUsuń
  5. Widziałam fragmentu filmu, a nie miałam pojęcia o książce. :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. ja film widziałam z 4-5 razy i na pewno nie raz do niego wrócę.

      Usuń
  6. Film mam za sobą i spodobał mi się. Skoro książka gorsza, to odpuszczę ją sobie. ;)

    OdpowiedzUsuń
  7. Cenię sobie film, za to książka nie zrobiła na mnie wrażenia. Faktycznie za dużo "papierologii", a za mało ludzi.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. taka sucha ta opowieść. nie ujęła mnie ona w żaden sposób.

      Usuń
  8. Ehh a ja ciągle nie mogę zmotywować się do przeczytania tej książki, czytałam wiele recenzji i niestety większość jest negatywna.

    OdpowiedzUsuń
  9. Ja też nie wiedziałam, że film oparty jest na książce;) po twojej recenzji sama już nie wiem, czy mam ochotę ją poznawać, bo film uwielbiam:)

    OdpowiedzUsuń
  10. Mi się książka nawet podobała, ale masz rację: film o niebo lepszy ^^

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. już na starcie miałam wobec niej wielkie wymagania, więc o rozczarowanie było łatwo.

      Usuń
  11. większość dobrych filmów jest na podstawie książki :) musze nadrobić!

    OdpowiedzUsuń
  12. Film uwielbiam i już sama nie pamiętam ile razy go oglądałam. A książka... no niestety, nie robi szału. Można przeczytać, ale daleko jej do geniuszu filmu.

    OdpowiedzUsuń
  13. Czasem faktycznie ekranizacja jest lepsza od papierowego oryginału :)

    OdpowiedzUsuń
  14. Życie potrafi zaskakiwać. Jest wiele filmów, które sprzyjają popularności książkowych pierwowzorów. Gdyby nie te filmy to o wielu pozycjach człowiek by się nawet nie dowiedział, że zostały wydane x czasu temu. Szkoda, że "Przerwana lekcja muzyki" została pozbawiona emocji. A to właśnie na nich najbardziej mi w powieściach zależy. Swoim tekstem bardziej przekonałaś mnie do obejrzenia filmu niż przeczytania książki.

    OdpowiedzUsuń
  15. Nie słyszałam ani o książce, ani o filmie, ale z chęcią spróbuję obejrzeć ekranizację.

    OdpowiedzUsuń
  16. Film "Przerwana lekcja muzyki" uwielbiam! Słyszałam już kiedyś, że został nakręcony na podstawie książki, dlatego też ta pozycja znajduje się na mojej liście "koniecznie przeczytać". Chociaż coś tak czuję, że może okazać się, tak jak w przypadku "Śniadania u Tiffany'ego" - film to cudo, a książka... cóż, gdybym najpierw ją przeczytała pewnie w ogóle nie zabrałabym się za film. Mam jednak nadzieję, że w przypadku "Przerwanej lekcji muzyki" książka choć trochę mi się spodoba. Nawet, jeżeli nie jest tak dobra jak film (jakoś nie mam złudzeń, że mogłaby być ;)).
    Pozdrawiam!
    ilmiogattonero.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. mnie zawiodła, ale u Ciebie może spisze się ona lepiej. wszystko zależy od nastawienia i jak wysokie są oczekiwania.

      Usuń
  17. A więc w tym przypadku sięgnę najpierw po film! Dzięki!

    OdpowiedzUsuń